ترانه چین

همیشه دیر میرسم

taranehchin — Mon, 21 Jan 2008 09:27:14 GMT

"هیمشه دیر رسیدم.......!
"فرهاد شیبانی"

_______همیشه دیر میرسم!________

"ایرج جنتی عطایی"

همیشه یک واقعه از لمس حضور تو کمم
یک لحظه، یک فاصله از نو شدن جهان پسم
از من به تو ریتم نفس، شتاب اسلو موشنه
همیشه دیر میکنم، همیشه دیر میرسم!
به سوی تو سر میرم از
ذهن تمام جاده ها
ممنوعه میشه سبقت و
نمیرسم به انتها
سد ترافیک و هجوم
میدون جاده های کار
سمفونی سیاه بوق
ارکستر تلخ انتظار
تو خلاء از من به تو همیشه گی هرگز میشه
جاده فقط یک طرفه چراغ فقط قرمز میشه
همیشه یک واقعه از لمس حضور تو کمم
یک لحظه، یک فاصله از نو شدن جهان پسم
از من به تو ریتم نفس، شتاب اسلو موشنه
همیشه دیر میکنم، همیشه دیر میرسم!
میتینگ و اعتصاب و صف
باتوم و پنجه بوکس و خون
گردان ضد شورش و
شعار های سرنگون
سوت و آژیر و آمبولانس
از پس بمب منفجر
گشتی و دژبان و پلیس
حصار ترس منتشر
همیشه یک واقعه از لمس حضور تو کمم
یک لحظه، یک فاصله از نو شدن جهان پسم
از من به تو ریتم نفس، شتاب اسلو موشنه
همیشه دیر میکنم، همیشه دیر میرسم!
ریسه ی گلفروشک و
افلیج و شیمیایی و
گداچه و فراری و
بچه های سوار شو
ساعت بی عقربه و
تقویم قرن سوخته
ترانه ی له شده و
صف لبای دوخته
تاریخ بی گذشته و
طلوع شب از پی شب
آینده ی تکراری و
کوچیدن رو به عقب
من از کدوم میون برکدوم کناره رد کنم
که از پس اینهمه سد نقبی به سمتت بزنم؟
همیشه یک واقعه از لمس حضور تو کمم
یک لحظه، یک فاصله از نو شدن جهان پسم
از من به تو ریتم نفس، شتاب اسلو موشنه
همیشه دیر میکنم، همیشه دیر میرسم!

تاریخ بی تقویم

taranehchin — Sun, 11 Nov 2007 20:59:18 GMT

__________تاریخِ بی تقویم__________

امشب چه شبی باشد کنار تو

امشب هیبت ثانیه ها پیداس

حرام ست خواب بر چشمان من اما

تمام ترس از روئیدن فرداس

امشب آن شب جام و می و مستی ست

امشب بی خود از خود راهی ام تا تو

بیا رقصی بده بر دامن این دود

بذار افسانه شه امشبِ من با تو

به عشق گرمیِ دست تو بخشیدم

تمام تن سرما زده ی خود را

به من جایی بده نزدیکتر از بوسه

بذار طعم تو را بگیرد این لبها

خدا هم پشت این پنجره ها خوابید

که بی ترس از گناه تنهای تنهاشیم

نه ترسی داریم از عاقبت این عشق

نه سیبی مانده که آدم و حوا شیم

نه! طلوع نکن خورشید، دیگر امشب نه

بذار امشب شب یلدای ما باشد

بذار پایان چنین باشد که رستاخیز

فقط پایان این خاطره ها باشد

نه خواب ست و نه رؤیا و نه بیداری

جهانی دیگرست و عالمی ست دیگر

که این تاریخ در تقویم نمی گنجد

سحر آمد بخواب ساعت، بایست دیگر

بمان در بستر عشق باز شب عاشق

که غرق هوسم شیطانی ام امشب

نه شاید هم خدایی شده ام با تو

نمی دانم، نمی دانم کی ام امشب

نه! طلوع نکن خورشید، دیگر امشب نه

بذار امشب شب یلدای ما باشد

بذار پایان چنین باشد که رستاخیز

فقط پایان این خاطره ها باشد

"فرشید آوید"

با همراهی صمیمانه ی ((نیما پوتی))

بعد از دو ماه...

taranehchin — Thu, 20 Sep 2007 19:29:18 GMT

با درود

بعد از دو ماه دوری از دنیای مجازی به دلایل مختلف(کار و مشغله ی فراوان) با

شعری از استاد ایرج جنتی عطایی دستی بر سر روی این دلکده ی تاریک و خسته

می کشم. از تمامی دوستانی که در این مدت به من لطف داشتند و به این گاهنوشت

آمدند و پیامی گذاشتند عذرخواهی می کنم که نتوانستم به دیدار نوشته هایشان

بروم اما سعی میکنم دیگر وقفه هایم طولانی نشود.

________سکوت کن !________

سکوت کن

سکوت کن

               - به یادِ آنکه :

                                    - در سپیده جان سپرد

سکوت کن

سکوت کن

               - به یاد آنکه :

                                    - با امید خلق

                                                      - مرد

سکوت کن

         - به یاد خشمِ آن شهید سربلند

سکوت کن

         - به یادِ آنکه :

                               - عاشقانه

                                             - زخم خورد

تو از

       - سکوت

                  - اگر

                        - به خشم می رسی

                                                - سکوت کن

                                               "ایرج جنتی عطایی"

سفر کرده

taranehchin — Thu, 19 Jul 2007 20:52:47 GMT

قسمتی از ترانه ی سفر کرده که بزودی منتشر خواهد شد

_________سفر کرده_________

سفر کرده کجا رفتی

چرا تنها چرا بی من

نگفتی سختِ دلتنگی

نگفتی زودِ این رفتن

به دنبال چه پایانی

خلاف جاده ایستادی

چرا تا عادتت کردم

به فکر رفتن افتادی

چرا باید به تنهایی

دوباره بی تو برگردم

کجای قصه بد بودم

کجای قصه بد کردم

تمومش کن همین حالام واسه برگشتنت دیره

اگرچه نارفیق بودی ولی دوریت نفس گیره

تو خواستی فاصله کم شه

تو دعوت کردی از دستام

من انقدر بی کسی دیدم

که یادم رفته بود تنهام

"فرشید آوید"

فقط نگاه می کنم/حامی

taranehchin — Mon, 25 Jun 2007 13:06:18 GMT

فقط نگاه می کنم/حامی

پس از گذشت تقریبا پنج سال از انتشار آلبوم دو نیمه رؤیا، سومین آلبوم حامی با نام "فقط نگاه می کنم"منتشر شد. آلبومی که حدود 4 سال در انتظار انتشار به سر می بُرد.

تفاوت ترانه های این آلبوم با آلبوم دونیمه رؤیا بسیار زیاده. اکثر ترانه های آلبوم قبلی از آقای اهورا ایمان بود اما در آلبوم "فقط نگاه می کنم" حتی یه ترانه هم از کارهای ایشان به چشم نمی خوره. شاید یکی از دلایل ضعف این آلبوم هم همین باشه. دو نیمه رؤیا کاری متفاوت با ترانه های ناب اهورا ایمان و ملودی های بی نظیر بابک بیات بود. کار جدید حامی از نظر ملودی با کار قبلی متفاوته. در این اثر از آهنگسازان مختلفی استفاده شده. فردین خلعتبری، ناصر چشم آذر، حامی ، بامداد بیات و سیروان خسروی و البته در این آلبوم آقای دهقانیار هم در یکی از ترانه ها به عنوان تنظیم کننده حضور دارند. البته ترانه ماهی دلتنگ که حتما از جریانش هم آگاه هستید (http://taranehbazi.persianblog.com ) (ترانه ایست از کارهای اردلان سرفراز با ملودی پرویز مقصدی و تنظیم واروژان که قبلا توسط لیلا فروهر هم اجرا شده)همان اجرای قبلی ست با تنظیمی جدید. ترانه های این اثر بیشتر از کارهای بابک صحرایی ست به اضافه چند کار از ترانه سرایان دیگر مثل افشین یداللهی، رضا اشعاری و داوود بصیری. اما به نظر من یکی از ایراد های مهم این آلبوم به ترانه های آقای بابک صحرایی برمیگرده. تا امروز کارهای زیبا و بیداری را از ایشان شنیده ام اما در این آلبوم آقای صحرایی دست به کاری عجیب زده. به کرار از ترکیبات ایرج جنتی عطایی و حتی شهیار قنبری استفاده کرده. به طور مثال: نشد قسمت کنیم تنهایی مونو (جنتی عطایی: بذار قسمت کنیم تنهایی مونو) دلم برای تنهایی تو می سوزد(شهیار قنبری: واسه تنهایی خودم دلم می سوزه) و ... شاید که نه حتما جای ترانه های بیدار آقای اهورا ایمان در این آلبوم خالی ست.

به هر حال این آلبوم در میان این آشفته بازار شعر و موسیقی آلبومی ست که حتما ارزش شنیدن را داره.

...................................................

سمفونی سکوت

به خاطره ساز دیروز و هنوز

آهنگساز چیره دست و بزرگ

زنده یاد بابک بیات

ــــــــــــ سمفونی سکوت ــــــــــــ

دکلمه:

سکوتِ تو، پنجره ایست به قهقرا

به بطن خواب آلود شب پُل واره ایس

شلوغی نُت های سرد و بی صداس

این قصه نیس، افسانه نه، تراژدیس

ترانه:

سمفونی رفتن تو

نواخته شد ای پیرِمرد

آوار شد و ویرانه وار

رو لحظه ها سنگینی کرد

خلاف این عقربه ها

زمانه در نیستی نشست

پروانه تن در شعله شُست

ساز تو افتاد و شکست

موسیقیِ کولی صفت

راکد ترین حبس خورده شد

کهنه تر از سالخوردگی

زنده ی صد بار مُرده شد

پرده ی آخر صدا

به قعر خاموشی رسید

آغوش داغ دیده ی تو

در خاک به آغوشی رسید

انا للة و انا الیه راجعون

موسیقی بر خاک رفت

خاک برگشت آسمون

پس از تو هر سکوتی خفقان شد

پس از تو هر کلامی بی زبان شد

ابر مرد جوان خاطراتت

پیر شد، پیر تر شد، ناتوان شد

پس از تو، بعد از آن هجرت آخر

زمان باری به دوش این زمین شد

صدایی، ناله ای برخاست از خاک

چنین بود و چنین رفت و چنین شد



                                                  "فرشید آوید"

                   با همراهی صمیمانه ی ((نیما پوتی))

فصلی دوباره/امیر فرخ تجلی

taranehchin — Thu, 24 May 2007 13:42:18 GMT

به شخصه علاقه ی فراوانی به ترانه های آقای امیر فرخ تجلی دارم. از قضا چندی پیش توی دنیای مجازی سرگردون و گم شده بودم که ناگهان چشمم به ترانه ی ((فصلی دوباره)) که در آلبوم ((آشفته بازار)) آقای داریوش اقبالی در حدود 10 سال پیش منتشر شد افتاد. شخصی این ترانه را در وبلاگ(گاهنوشت) خود نوشته بود و نامی عجیب هم به عنوان ترانه سرا در انتهای ترانه به چشم می خورد. ((فصلی دوباره با ترانه ای از آرمیک!!!)) تا جایی که بنده اطلاع دارم آقای آرمیک آهنگساز و نوازنده ی چیره دست گیتار هستند و هیچ گاه با نام ترانه سرا در آلبومی از ایشون کاری ندیده و نشنیده ایم. سئوال اینجاست که چرا ندانسته ترانه ای را به کسی نسبت می دهیم که اصلا ترانه سرا نیست. بنده آلبوم ((آشفته بازار)) آقای داریوش اقبالی را دارم. به اصطلاح نسخه ای که در نزد من هست اُرجینال هم میباشد. در کاور این آلبوم نام ترانه سرای ((فصلی دوباره)) کسی جز آقای امیر فرخ تجلی نیست که با ملودی بی نظیر اسفندیار منفرد زاده و تنظیم ناب او (اسفندیار منفرد زاده) همراه شده است. این مطالب را نوشتم تا نام آقای امیر فرخ تجلی از ذهنمان دور نشود، بله این ترانه برای کسی جز او نیست.

__________فصلی دوباره_________

برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن
برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن

با من بگو كه كدامين حديث باد
جز ميله های قفس
اين بارِ غصه را به قناری سپرده است

در جشنواره گل پاييز چه پر فريب
غمگين غزلواژه ی هجرت سروده است

برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن
برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن

آه از نهاد خسته ی پروانه بر نخواست
همراز رقص مرگ، همراه شمع و اشك
مارا ببين چگونه كفتار روزگار
فرهنگ غصه داد

در ميهمانی دشت تشنه ی باران
از ابر كينه ها
نباريد جز تگرگ قصاص ز آسمان

برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن
برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن

از تيرگی شب بردار رنگ غم
با صبح دلپذير از روشنی بگو
آشتی كن تو با سرمستی بهار
با ابر غصه دار از دلخوشی بگو

زنگار غصه را از آينه بگير
با خاطره تو از دلبستگی بگو

برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن
برخيز و چاره كن فصلی دوباره كن ...

"امیر فرخ تجلی"

سیمرغ

taranehchin — Mon, 07 May 2007 07:27:18 GMT

به مرد شهامت و استقامت

شهید محمد جهان آرا

_________سیمرغ________

سیمرغی از تبار عشق

منتظر یه لحظه بود

پرنده شد، پرواز کرد

تا باغ خاکستر و دود

به جشن سایه ها رسید

رو شاخۀ خشکی نشست

جایی که سایه ی تبر

افتاده بود روی درخت

تبر به قامت درخت

ضربه میشد شکنجه وار

می خواست به سیمرغ برسه

شاخه هارو می زد کنار

وقتی هنوز فاصله بود

تا ضربه ی تبر بدست

یه لحظه آسمون گرفت

رو بدنش تگرگ نشست

هرچی که پشت سر هم

تگرگ میزد به پیکرش

انگار که عاشق تر میشد

به اعتقاد و باورش

بال و پرش شکسته شد

صاعقه زد از آسمون

به مرز خاکستر رسید

از شعله های بی امون

اما دوباره پر گرفت

سیمرغی از خاکسترش

پرنده شد، پرواز کرد

تا ته عشق، تا آخرش

"فرشید آوید" / مردادماه 85

ترانه سرای جوان و توانا، ((نیما پوتی)) هم به دنیای مجازی پیوست

آدرس وبلاگ او:http://bitoeeha.blogfa.com

مرثیه

taranehchin — Tue, 24 Apr 2007 19:29:18 GMT

مرثیه

یکی از قبیله ی ما کم شده

یکی رفته تا ابد تا انتها

اون که راهو به همه نشون میداد

گم شده تو کوچه ی خلوت ما

بوی سدر و بوی کافور و کفن

یکی رفته تا نهایت تا خدا

بوی حلوا، فاتحه، چشمای خیس

یکی جون داده دم اقاقیا

دست بی مروت این روزگار

فاصله انداخته تا خاطره هام

بُغض من گریه رو نشناخته هنوز

گمشده تو هق هق شب نعره هام

یکی تن پوش سیاهمو بده

قرن خاموشیِ این دریچه هاس

مرثیه رو لحظه ها شناوره

این عزا رخت غمش بی انتهاس

زیر سنگینی بار رفتنش

لحظه ها خسته و بی رمق شدن

نوری از پنجره ها نمی رسه

پرده افتاده رو خاطراتِ من

دارم از تنهایی دیوونه میشم

دیگه سایه شُ ندارم رو سرم

رفته و عطرش هنوزم جاریه

رفته و کاش که میشد باهاش برم

یکی تن پوش سیاهمو بده

قرن خاموشیِ این دریچه هاس

مرثیه رو لحظه ها شناوره

این عزا رخت غمش بی انتهاس

"فرشید آوید" / تهران آبانماه 1384

در سوگ پدربزرگ

خلوتِ بی تو

taranehchin — Mon, 26 Mar 2007 15:22:18 GMT

_______خلوتِ بی تو________

هنوز یادم نرفته که

آیِنه شعله شعله سوخت

پشت حصار رفتنت

پرنده پرهاشو فروخت

موسیقی مکث و سکوت

رو بال لحظه هام نشست

قطره به قطره آب شدم
ذره به ذره هام شکست

هنوز یادم نرفته که

دستام به دستات نرسید

وقتی به خاک افتادم و

وقتی تو از من می بُرید

من از کجا شروع کنم از لمس تو یا بی کسی

گذشته ها گذشتن و نشد بدادم برسی

عادت نشد ندیدنت

تقویم تو بیراهه کشید

شب از ستاره خالی شد

برکه دیگه ماهو ندید

خاطره های این اتاق

هرگز دوباره بر نگشت

حادثه نه فاجعه بود

هر لحظه ای که میگذشت

بی تو غریبانه نشست

هر سایه ای بر تن در

مثل یه قرن دلتنگی بود

از شبِ رفتن تا سحر

من از کجا شروع کنم از لمس تو یا بی کسی

گذشته ها گذشتن و نشد بدادم برسی

"فرشید آوید"

میهمانی

taranehchin — Wed, 28 Feb 2007 22:22:18 GMT

از زبان تو برای صدایی که هنوز بغض را می شناسد...

_____میهمانی____

امشب به میهمانی تو

جواب مثبت می دهم

به این همه دلبستگی

اسم شهامت می دهم

عریان تر از همیشه ام

اکنون که صحبت می کنی

سکوت نکن که جانمو

پر از طراوت می کنی

تورا تماشا می کنم

من در خودم گم می شوم

با دست نشانم می دهی

به فتح رویا می روم

امشب به یُمن بودنت

رخوت شب می شکند

قلبی که حبس کشیده است

بر در و دیوار می زند

بر من ببار، سبز می شوم مثل درخت

سینه ی ابرُ می درم

عشق تو را، رد می کنم از آسمان

با خود به معراج می برم

شاید که تکیه گاه من

کسی به جز تو بوده است

هرچه ترانه گفته ام

خیال او سروده است

اما بدان در باورم

بی وقفه ریشه داده ای

بگذر ز خود، ایثار کن

که جای او ایستاده ای

شرط و شروطت هرچه هست

نخوانده امضا می کنم

این گردنم، این جان من

طلب کن اهدا می کنم

بر من ببار، سبز می شوم مثل درخت

سینه ی ابرُ می درم

عشق تو را، رد می کنم از آسمان

با خود به معراج می برم

                               "فرشید آوید"